Zondag

Na een heerlijk ontbijt, zijn we als groep in de bus gestapt om met elkaar naar de kerk te gaan in Managua. Deze rit duurde ruim 25 minuten langer dan nodig, omdat de chauffeur de weg niet helemaal wist.

Eenmaal aangekomen in de kerk, was er letterlijke en figuurlijk een warm onthaal. We mochten ons welkom voelen in de gemeente van Managua, maar tijdens de dienst merkten we dat de temperatuur aardig opliep. Dat is ook niet verwonderlijk onder de brandende zon op het stalen golfplatendak. Ondanks de warmte was het een prachtige dienst, waarin we samen met de gemeente God konden ontmoeten en prijzen; we mochten liederen zingen in zowel het Spaans als in het Nederlands. We mochten horen uit de Bijbel over het ontzag voor de Heer (onder andere uit Handelingen 5) en over hoe we samen een gemeente mogen zijn, hoe het nodig is om te delen met anderen en samen God te dienen.

De jongeren en kinderen uit de gemeente hadden twee liederen voorbereid, speciaal omdat wij op bezoek waren. In aansluiting daarop hebben wij hen ook voorin de kerk toegezongen.

Aan het einde van de dienst is er overgegaan tot de bediening van het Heilig Avondmaal. Dat was een bijzondere beleving: het gaat er heel anders aan toe dan wij gewend zijn. Iedereen die deelneemt aan het avondmaal mag naar voren komen, waarna we samen in een kring rondom de tafel staan. In deze kring gaat iedereen persoonlijk langs elke andere aanwezige, om hem of haar een hand/knuffel te geven, Gods zegen toe te wensen en (indien nodig) om vergeving te vragen. Daarna wordt de viering voortgezet met het formulier. Dan wordt eerst het brood uitgedeeld, er wordt gebeden, en daarna pas gegeten. Dat gebeurt ook met de wijn. Met zegen en gebed hebben we de dienst afgesloten.

Teruggekomen bij ons verblijf, hebben we met elkaar geluncht. Daarna kon iedereen zijn/haar eigen gang gaan. Sommige zetten de traditie van thuis voort, door naar bed te gaan, anderen lazen een boek, weer anderen hingen in de hangmat. Aan het eind van de middag is een deel van de groep naar een oude gevangenis geweest. De Fortaleza El Coyotepe ligt boven op de berg op loopafstand van ons verblijf. Boven hadden we een prachtig uitzicht over Masaya.

De gevangenis is indrukwekkend. De cellen liggen ondergronds en je kunt de sporen van martelingen nog zien. Op een muur waren de bloedspetters nog te zien. Ook was er weinig daglicht of frisse lucht. Daarnaast gaat het verhaal dat er bij overschot van gevangenen, er gevangenen in de vulkaan geworpen werden. Al met al een indrukwekkend bezoek.

Hieronder nog een fotoverslag van de afgelopen week: