Zondag in Nicaragua

Deze eerste zondag in het mooie Nicaragua was er één met veel indrukken. Nadat we zaterdagavond vroeg in ons bed doken was het zondagochtend tijd om richting de kerk in Masaya te lopen. De gemeente ontving ons vriendelijk met de gebruikelijke Spaanse begroetingen. ‘Hola! Como estas?’ Lieve mensen die erg blij waren dat we deze ochtend hun dienst bijwoonden. De dienst die zowel in het Spaans als Nederlands werd gehouden bestond uit het zingen van Spaanse liederen en een preek.

De lunch gebruikten we weer op ‘La Amistad’. Het huis waar we deze 3 weken verblijven. Nadat de één na het eten ging uitrusten op z’n bed, werd er door anderen fanatiek gestreden met een potje Uno.

Om 14.15 uur werden we opgehaald door twee pick ups die ons naar de Iglesia in Tipitapa brachten. Deze kerk is de gemeente waar we de komende weken voor gaan werken. Terwijl we Masaya achter ons lieten, werd de bebouwing steeds armoediger. Huizen die bestaan uit golfplaten, planken en stenen. Zo hobbelden we achter in de pick up richting de kerk. Weer een ervaring rijker. Vooral de geuren die we opsnoven gaven een speciale toevoeging. De kippenfokkerij zorgde voor een aroma die we niet snel zullen vergeten.

De gemeente in Tipitapa ontving ons met een preek en Spaanse liederen die ons lieten voelen dat we zeer welkom waren. Ondanks het overlijden van ds. Minderhoud lieten zij aan ons zien door te willen gaan met al het werk omdat de noden van de gemeente nog niet voorbij zijn. Er is dus nog genoeg te doen voor ons.

Na afloop van de dienst kregen we een rondleiding door de wijk. Hierin staan een aantal huisjes die we als bouwgroep gaan opknappen. Deze armoede te zien, liet ons niet onberoerd. Het begrip cultuurshock werd in één klap duidelijk. Door als blanke groep door deze wijk te lopen was dan ook best een ervaring. Ogen die ons nieuwsgierig aankeken en mensen die ons overal vriendelijk begroeten. Welkom zijn we absoluut.